مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 22
نقش قبض درعقد رهن تعريف لغوى رهن: رهن، مصدر، يا اسم شىء مرهون است و در لغت، به معناى ثبات و دوام و گاه به معناى حبس نيز به كار مى رود. رهن، چيزى است كه در گروِ وام و دين قرار مى گيرد. «الرهان» هم، به همين معناست، ولى رهان، چيزى است كه براى شرطبندى در ميان مى گذارند. رهن و رهان، هر دو مصدرند، مثل:«رهنت الرهن و راهنته رهاناً» اسم آن رهين و مرهون است (يعنى گرويى). در جمع رهن، واژه هاى رهان، رهن و رهون نيز به كار مى رود. آيه شريفه: «فرِهان مقبوضه» ، فرهان نيز خوانده شده است. برخى گفته اند: در آيه شريفه: «كل نفسبما كسبت رهينة» هر كس، در حبس و ضبط چيزى است كه كسب كرده. واژه رهين، بر وزن فعيل، به معناى فاعل است. پس رهينه در اين آيه، يعنى پايدار ثابت و بر پاى دارنده كارهاى خويش. برخى نيز آن را به معناى مفعول گرفته اند: هر كس در گرو پاداش همان كارى كه كرده، قرار مى گيرد. و چون از واژه رهن و گرو، معناى ضبط و نگهداشتن تصور مى شود، لذا رهينه به طور استعاره، براى حبس و نگهدارى هر چيز، به كار مى رود. پس «بما كسبت رهينة» يعنى هر كس در حبس و ضبط چيزى است كه كسب كرده است: «رهنت فلانا» او را پا بر جا كردم. «رهنت عنده» نزدش گرو گذاشتم. تعريف اصطلاحى (تعريف حقوقدانان): رهن، در اصطلاح، عبارت است از عقدى كه به موجب آن، مالى وثيقه دين قرار مى گيرد. در ماده 771 قانون مدنى، در تعريف آن آمده: «رهن، عقدى است كه به موجب آن، مديون،
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()